Hiç Miracınız var mı?…

**gül bahar** · 07-02-2010, 13:20:15 PM

Rastladikca sorardi bir arkadaşim bana:

-Miraca ciktin mi?

Acaba cikmiş miydim?

Yani bir namazda Mirac duygusu yaşamiş miydim? Koltugumun altina alip, Mahşer’de Rabbimin huzuruna güvenle taşiyacagim bir vakit namazim var miydi?

Namaz kaygisi yüregimi hoplatiyor.

Hele şu Mirac günlerinde…

Allah Resulü – sallallahü aleyhi ve sellem- o yüceliklere cikmiş, ve oradan Namazla dönmüş. Böylece Namaz ile Mirac arasinda derin bir akrabalik dogmuş.

Sanki Namaz müminin Miraci olmuş.

Islam, insanin Rabbi ile yakinligini bilinc – idrak haline getirmeyi öngörüyor. “Kulluk” bilincinin – idrakinin böyle oldugu takdirde diri yaşanacagini düşünüyor. “Nerede olursaniz olun O sizinle beraberdir.” Bu birlikteligi idrak, insanin Islam icindeki seyrü seferinin başarisina bagli.

Tüm ibadetler bu seyrü seferin güne, haftaya, aya, yila yayilan safhalari… Bu ibadetlerle, “Her an” da yaşanan “Huzur Hali” ne ulaşiyor insan: O’nun huzurundasin. O seni görüyor. O’nunla berabersin. Bunu idrak sende nasil bir halet-i ruhiye oluşturursa onu kuşanmaya caliş.

Bu idrak durup dururken kazanilmiyor. Kalbe emek vermek gerekiyor; Kalb zikirle – Allah Teala ile beraberlik temrinleri- ile yogruluyor. Namazlar, oruclar, haclar, zekatlar kalbi yoguran beraberlik temrinleri.

Namaza durdunuz:

Huzurda misiniz?

Abdestinizi abdest gibi aldiniz mi, yani yüreginizdeki manevi kirlerden arinma cehdi gösterdiniz mi, sonra maddi her türlü kirden arindiniz mi, sonra Huzura cikma vaktinin heyecanini yaşadiniz mi, sonra yönler icinde savruluşlardan kurtulup, O’na yöneldiniz mi, ve sonra bütün bu hazirlik eylemlerini getirip, “Işte huzurdayim Rabbim” gibi bir kalbi yogunlaşma, niyet durulugu yaşadiniz mi?

“Allahüekber!”

Tüm engelleri O’nun icin aştiniz ve geldiniz, yüreginizden bir sada koptu, tüm yücelikler O’nun yüceligi yaninda silinip gitti, bir iman, bir karar anit gibi dikildi icinize.

“Allahüekber!”

Huzurdasiniz. Hem var hem yoksunuz, O sizi kabul etti, böyle bir yüceligi tadiyorsunuz. Kalbinizde tarif edilmez bir Kabe kavseyn heyecani… Meleklerin bile kanadi bu yüceye cikmak icin yetmemiş, onlar bile geride kalmiş.

Böyle bir namaziniz var mi?

Namazlarinizdan kaygi duyuyor musunuz?

Kendinizi “Veylün lil musallin” kapsami icinde hissetme tedirginligine düştügünüz oluyor mu? Namazlarinizda sik sik “sehv” alemlerine savruldugunuz icin…

Okumaya başladiniz Yüreginizde Fatiha yi idrak caglayani oluştu. Alemlerin Rabbini tefekkür ettiniz, tüm övgüleri O’na tahsis ettiniz, O’nun Rahman ve Rahim ismi şeriflerine sigindiniz, Din Gün’ünü hatirladiniz, “El hükmü yevme izin lillah” dediniz, o hüküm aninda mutluluk yaşamayi düşlediniz, sonra döndünüz, ibadetlerinize baktiniz, bir ikrar gecti icinizden “Ancak….Sana ibadet ederiz, ancak…. Sen’den yardim dileriz.” Yüreginizin sarsilmalarina karşi bu ikrara sigindiniz. Sonra dua kelimelerinden yardim dilediniz, “Ihdina! Bize yol göster!”sirat-i müstakim icin, in’am edilen insanlarin yolu icin, gazaba ugrayanlarin ve sapkinlarin olmayan yol icin…”

Kiyamlari, kiraatleri, rükulari, secdeleri nasil yaşiyorsunuz?

Secdede bir Rabbani yakinlik hissediyor musunuz?

Namazdan cikinca nasilsiniz?

Namazdan cikinca hayatiniz nasil?

Miraca tutkun – sevdali bir namaz.

-Mirac’a ciktiniz mi?

-Mirac iklimini yüreginize taşiyan bir namaz kildiniz mi?

Ben derim ki, insanin böyle, hic olmazsa bir vakit bir namazi olmali. Onu koltugunun altina alip, Rabbinin huzuruna varabilmeli, “Işte Rabbim, diyebilmeli, cok namaz kildim, ama işte bu namazim bütün yarasina beresine ragmen Senin huzuruna taşinabilecek bir güzellik taşiyor!” Ya siz dostlar

Siz ne dersiniz?

Selam ve dua ile

Altınoluk dergisi...