http://www.esrefziyafan.com/ Sat, 05 Jul 2008 03:34:24 +0300 MyBB http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2335 Sat, 05 Jul 2008 03:19:16 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2335 Orada O varken, burada bırakılmaz ne var ki?]]> Orada O varken, burada bırakılmaz ne var ki?]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2334 Fri, 04 Jul 2008 23:28:56 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2334 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2333 Fri, 04 Jul 2008 19:26:14 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2333 Sesim duyulmaz.
Sana olan sevgim,
Dünyalara sığmaz.

Gece gündüz seni ararım
Aşkın ile yanarım,
Senin için hep ağlarım
ağlarım yar ağlarım,
Sesim duyulmaz.

Sen ki hiç tanımadın beni,
Ben candan gördüm seni,
Görür görmez sevdim seni,
Ağlarım yar ağlarım,
Sesim duyulmaz.

Olmayacak şeydir,bilirim,
Bile bile seni çok severim,
Yüreğim burkulur,kan ağlar yüreğim,
Ağlarım yar ağlarım sesim duyulmaz.

Adını hep anarım,
Gece gündüz ağlarım,
Aşkınla figanı dağlarım,
Ağlarım yar ağlarım
Sesim duyulmaz.]]> Sesim duyulmaz.
Sana olan sevgim,
Dünyalara sığmaz.

Gece gündüz seni ararım
Aşkın ile yanarım,
Senin için hep ağlarım
ağlarım yar ağlarım,
Sesim duyulmaz.

Sen ki hiç tanımadın beni,
Ben candan gördüm seni,
Görür görmez sevdim seni,
Ağlarım yar ağlarım,
Sesim duyulmaz.

Olmayacak şeydir,bilirim,
Bile bile seni çok severim,
Yüreğim burkulur,kan ağlar yüreğim,
Ağlarım yar ağlarım sesim duyulmaz.

Adını hep anarım,
Gece gündüz ağlarım,
Aşkınla figanı dağlarım,
Ağlarım yar ağlarım
Sesim duyulmaz.]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2332 Wed, 02 Jul 2008 22:13:15 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2332
http://www.gerislerfm.tr.gg]]>
http://www.gerislerfm.tr.gg]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2331 Wed, 02 Jul 2008 21:01:25 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2331
- Be ne hal Behlül, nereden geliyorsun?

- Cehennemden geliyorum ey hükümdar.

- Ne işin vardı cehennemde?

- Ateş lazım oldu da ateş almaya gittim.

- Peki, getirdin mi bari?

- Hayır efendim getiremedim. Cehennemin bekçileriyle görüştüm, onlar "Sanıldığı gibi burada ateş bulunmaz, ateşi herkes dünyadan kendisi getirir" dediler.]]>
- Be ne hal Behlül, nereden geliyorsun?

- Cehennemden geliyorum ey hükümdar.

- Ne işin vardı cehennemde?

- Ateş lazım oldu da ateş almaya gittim.

- Peki, getirdin mi bari?

- Hayır efendim getiremedim. Cehennemin bekçileriyle görüştüm, onlar "Sanıldığı gibi burada ateş bulunmaz, ateşi herkes dünyadan kendisi getirir" dediler.]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2330 Wed, 02 Jul 2008 20:36:07 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2330 Bu siteye ilk üye olduğumdan itibaren,birbirimizi hiç tanımasakta,düşüncelerimizi,paylaştık.Yakın arkadaşlık edenler bile oldu.Yeri geldi dualarda buluştuk...Şimdi CEYLİN kardeşimizin anneannesi için,birlikte duaya ne dersiniz?

Kardeşimizii bu sıkıntılı anında yanında olalım inş.Anneannesi yoğun bakımda...CEYLİN kardeşimiz anneannesine çok düşkün ve çok çok üzülüyor.Bildiğim kadarıyla da yanından hiç ayrılmıyor.tel.de görüştük,sürekli hastanede...En azından dualarımızla onu yalnız bırakmayalım...Okuyabilenlerden 1 yasin okumalarını rica ediyorum...inş.bizlerde sevabına nail oluruz...


CEYLİN'immmmm üzülme canım benim ALLAH herşeyin hayırlısını bilir,anneannene acil şifalar...]]> Bu siteye ilk üye olduğumdan itibaren,birbirimizi hiç tanımasakta,düşüncelerimizi,paylaştık.Yakın arkadaşlık edenler bile oldu.Yeri geldi dualarda buluştuk...Şimdi CEYLİN kardeşimizin anneannesi için,birlikte duaya ne dersiniz?

Kardeşimizii bu sıkıntılı anında yanında olalım inş.Anneannesi yoğun bakımda...CEYLİN kardeşimiz anneannesine çok düşkün ve çok çok üzülüyor.Bildiğim kadarıyla da yanından hiç ayrılmıyor.tel.de görüştük,sürekli hastanede...En azından dualarımızla onu yalnız bırakmayalım...Okuyabilenlerden 1 yasin okumalarını rica ediyorum...inş.bizlerde sevabına nail oluruz...


CEYLİN'immmmm üzülme canım benim ALLAH herşeyin hayırlısını bilir,anneannene acil şifalar...]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2329 Wed, 02 Jul 2008 15:29:54 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2329

Ayaklarının altından bir toz düşer mi diye;
Arkandan bir ümit yürüyenler var,
Sana dokunan rüzgâr ne zaman gelir Ey sevgili
Okyanusun tam ortasında çakılıp kalmış
Nefessiz yelkenler, yorgun kaptanlar var.
Azad ettiklerin gidemedi,bir ümit kapının önünde
Sensizliği ebedi esaret sayan kölelerin var
Saraylarının önünde çağrını bekliyor bak
Tacını tahtını yakıp sana koşacak sultanların var
Analar babalar uğruna feda olmadı mı bir bir
Daha feda olunacak canlar, cananlar var
Adım adım gezdiğin topraklar bahtiyar ey sevgili
Ayaklarını öpememiş daha nice mekanlar var
Bir gör başını okşadığın çocukların mutluluğunu
Başları tozlu,avuçlarına hasret nice yetimlerin var
Seni gören gözler ışıltıya gark oldu,sırrına erdi görmenin
Gözünün yaşı silinmemiş daha bekleyenlerin var
En güzel şarkısını sana söylüyor bülbül
Güllerin de senin için ayırdığı bir demet gülü var

Şair son noktasını koyamadı şiirinin
İlhamına muhtaç son dörtlüğü var
Bir sürü eksik renk paletinde ressamların
Fırçalar bir bir boşluğa vurup duruyor
Ab-ı hayat terine banıp tamamlanacak resimler var
Müezzinlerin yetmiyor nefesleri bir duy
La ilahe illALLAH 'ınla tamamlanacak ezanların var

Kucağında binlerce şehit gözlerini yummadı mı
Bak ufuklara mıh gibi çakılmış kalmış
Mübarek ellerini bekleyen açık kalmış gözler var
Mezarları başında yazısız taşlar,isimsiz ölüler
Gelip kaleminle ümmetimdir yazarsın diye
Sabırla bekleyen naaşlar var,ölüler var
Ordular dağınık,kumandanlar şaşkın
Eğeri hazırlanmış başıboş duruyor en önde
Seninle şaha kalkacak,bembeyaz küheylanın var

Cehenneme götürülüyorken günahkarlar saf saf
İçlerinde dönüp dönüp ardına bakanlar var
Ne kadar olsalar da günahkar
Son anda yetişecek peygamberi var
Dünya döner,şems döner,aşkınla feza döner
Daha ellerinden tutup dönecek Mevlanalar var
Sevgi tükeniyor Yunus 'un tereddüdü bundan
Sevgisini tazeleyecek sevgilisine ihtiyacı var

Var olanlar senin varlığınla vardı
Her varlığın sana ihtiyacı var
Sensiz çıkan yollar yokluğa vardı
Varlığımızın sebebi efendim
ÜMMETİN SANA İHTİYACI VAR......YA RESULLALLAH





Reha Yeprem]]>

Ayaklarının altından bir toz düşer mi diye;
Arkandan bir ümit yürüyenler var,
Sana dokunan rüzgâr ne zaman gelir Ey sevgili
Okyanusun tam ortasında çakılıp kalmış
Nefessiz yelkenler, yorgun kaptanlar var.
Azad ettiklerin gidemedi,bir ümit kapının önünde
Sensizliği ebedi esaret sayan kölelerin var
Saraylarının önünde çağrını bekliyor bak
Tacını tahtını yakıp sana koşacak sultanların var
Analar babalar uğruna feda olmadı mı bir bir
Daha feda olunacak canlar, cananlar var
Adım adım gezdiğin topraklar bahtiyar ey sevgili
Ayaklarını öpememiş daha nice mekanlar var
Bir gör başını okşadığın çocukların mutluluğunu
Başları tozlu,avuçlarına hasret nice yetimlerin var
Seni gören gözler ışıltıya gark oldu,sırrına erdi görmenin
Gözünün yaşı silinmemiş daha bekleyenlerin var
En güzel şarkısını sana söylüyor bülbül
Güllerin de senin için ayırdığı bir demet gülü var

Şair son noktasını koyamadı şiirinin
İlhamına muhtaç son dörtlüğü var
Bir sürü eksik renk paletinde ressamların
Fırçalar bir bir boşluğa vurup duruyor
Ab-ı hayat terine banıp tamamlanacak resimler var
Müezzinlerin yetmiyor nefesleri bir duy
La ilahe illALLAH 'ınla tamamlanacak ezanların var

Kucağında binlerce şehit gözlerini yummadı mı
Bak ufuklara mıh gibi çakılmış kalmış
Mübarek ellerini bekleyen açık kalmış gözler var
Mezarları başında yazısız taşlar,isimsiz ölüler
Gelip kaleminle ümmetimdir yazarsın diye
Sabırla bekleyen naaşlar var,ölüler var
Ordular dağınık,kumandanlar şaşkın
Eğeri hazırlanmış başıboş duruyor en önde
Seninle şaha kalkacak,bembeyaz küheylanın var

Cehenneme götürülüyorken günahkarlar saf saf
İçlerinde dönüp dönüp ardına bakanlar var
Ne kadar olsalar da günahkar
Son anda yetişecek peygamberi var
Dünya döner,şems döner,aşkınla feza döner
Daha ellerinden tutup dönecek Mevlanalar var
Sevgi tükeniyor Yunus 'un tereddüdü bundan
Sevgisini tazeleyecek sevgilisine ihtiyacı var

Var olanlar senin varlığınla vardı
Her varlığın sana ihtiyacı var
Sensiz çıkan yollar yokluğa vardı
Varlığımızın sebebi efendim
ÜMMETİN SANA İHTİYACI VAR......YA RESULLALLAH





Reha Yeprem]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2328 Wed, 02 Jul 2008 15:21:19 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2328 Dünyanın ‘en küçük’ kızı
HİNDİSTANLI 15 yaşındaki genç kız Jyoti Amge, 61 santimetrelik boyuyla “dünyanın en küçük kızı” olarak kayıtlara geçti.
Hindistan Rekorlar Kitabı’na giren Jyoti Amge, normal boyutlarda dünyaya gelmesine rağmen daha sonra çok az gelişti. Bir cücelik türü olan ‘akondroplazi’den mustarip olan Amge, şu anda 15 yaşında olmasına rağmen yalnızca 61 cm boyunda ve 5 kg ağırlığında.



Okulda kendisi için özel olarak hazırlanan minyatür bir sırada oturan Amge, ileride bir Bollywood yıldızı olmak istiyor. Amge, şimdiden Hindistan’ın popüler şarkıcılarından Mika Singh ile birlikte bir albüm çıkarmış.]]> Dünyanın ‘en küçük’ kızı
HİNDİSTANLI 15 yaşındaki genç kız Jyoti Amge, 61 santimetrelik boyuyla “dünyanın en küçük kızı” olarak kayıtlara geçti.
Hindistan Rekorlar Kitabı’na giren Jyoti Amge, normal boyutlarda dünyaya gelmesine rağmen daha sonra çok az gelişti. Bir cücelik türü olan ‘akondroplazi’den mustarip olan Amge, şu anda 15 yaşında olmasına rağmen yalnızca 61 cm boyunda ve 5 kg ağırlığında.



Okulda kendisi için özel olarak hazırlanan minyatür bir sırada oturan Amge, ileride bir Bollywood yıldızı olmak istiyor. Amge, şimdiden Hindistan’ın popüler şarkıcılarından Mika Singh ile birlikte bir albüm çıkarmış.]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2327 Wed, 02 Jul 2008 10:48:54 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2327 TURNAM VURULDU
NE YAMAN HALLERDEYİM

YARE SELAM GÖTÜREN
TURNAM VURULDU
NE YAMAN ELLERDEYİM

DAĞLAR GEÇİT VERİN
BULUTLAR YOL GÖSTERİN
AH ÖLÜM ÖLÜM ÖLEYİM
GÜLİSTANDA GÜLLER SOLDU
YAR SELAMIN GELMEZ OLDU
AH GÜLÜM YANAR YÜREĞİM

VAY BENİ VAYLAR BENİ
DEMİRLER ERİTİR
YANGINDA KOR YÜREĞİM

VAY BENİ VAYLAR BENİ
DEMİRLER ERİTİR
YANGINDA KOR YÜREĞİM

DAĞLAR GEÇİT VERİN
BULUTLAR YOL GÖSTERİN
AH ÖLÜM ÖLÜM ÖLEYİM
GÜLİSTANDA GÜLLER SOLDI
YAR SELAMIN GELMEZ OLDU
AH GÜLÜM YANAR YÜREĞİM.]]> TURNAM VURULDU
NE YAMAN HALLERDEYİM

YARE SELAM GÖTÜREN
TURNAM VURULDU
NE YAMAN ELLERDEYİM

DAĞLAR GEÇİT VERİN
BULUTLAR YOL GÖSTERİN
AH ÖLÜM ÖLÜM ÖLEYİM
GÜLİSTANDA GÜLLER SOLDU
YAR SELAMIN GELMEZ OLDU
AH GÜLÜM YANAR YÜREĞİM

VAY BENİ VAYLAR BENİ
DEMİRLER ERİTİR
YANGINDA KOR YÜREĞİM

VAY BENİ VAYLAR BENİ
DEMİRLER ERİTİR
YANGINDA KOR YÜREĞİM

DAĞLAR GEÇİT VERİN
BULUTLAR YOL GÖSTERİN
AH ÖLÜM ÖLÜM ÖLEYİM
GÜLİSTANDA GÜLLER SOLDI
YAR SELAMIN GELMEZ OLDU
AH GÜLÜM YANAR YÜREĞİM.]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2326 Wed, 02 Jul 2008 10:28:35 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2326 Daha gözlerini açamamaış
Minik bir bebeğin
Gözyaşlarıyla ıslandı.

Günlerden cumaydı,
Hala savaşiyorlardı,
Nefret fışkırıyordu gözlertinden
Filistin düşmanlarının
Öfkeleri dinmryecek,bitmeyecek miydi?
Neden bu nefret?
Kudüs'ü hak eden belliydi,
o,müberek bir şehirdi.
Bebek katillerİ ,O'nu hak etmez,edemezdi!

Daha dün bir annE,
Bebeğiyle öldürülmüştü
Gözlerini kan bürümüştü.

Henüz yürüyen bir bebek,
Dizlerinin üzerine düştü,
Gözlerinden yaş,
Vücudundan kan akıyordu.

Ama bu karANlIğı,
Bu zifiri karanlığı,
Mü'minlerin gözyaşları
Aydınlatıp yok edecekti.

İnanmalıydılar,
Çünkü ALLAH(c.c),
Sevgilİsinin ümmetine
Er,geç yardım edecekti...]]> Daha gözlerini açamamaış
Minik bir bebeğin
Gözyaşlarıyla ıslandı.

Günlerden cumaydı,
Hala savaşiyorlardı,
Nefret fışkırıyordu gözlertinden
Filistin düşmanlarının
Öfkeleri dinmryecek,bitmeyecek miydi?
Neden bu nefret?
Kudüs'ü hak eden belliydi,
o,müberek bir şehirdi.
Bebek katillerİ ,O'nu hak etmez,edemezdi!

Daha dün bir annE,
Bebeğiyle öldürülmüştü
Gözlerini kan bürümüştü.

Henüz yürüyen bir bebek,
Dizlerinin üzerine düştü,
Gözlerinden yaş,
Vücudundan kan akıyordu.

Ama bu karANlIğı,
Bu zifiri karanlığı,
Mü'minlerin gözyaşları
Aydınlatıp yok edecekti.

İnanmalıydılar,
Çünkü ALLAH(c.c),
Sevgilİsinin ümmetine
Er,geç yardım edecekti...]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2325 Wed, 02 Jul 2008 10:27:18 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2325
Ben "hasret gülü" koyardım yada "yakarış";)

Hadi Buyrun Bakalım Sıra Sizde;)]]>
Ben "hasret gülü" koyardım yada "yakarış";)

Hadi Buyrun Bakalım Sıra Sizde;)]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2324 Wed, 02 Jul 2008 09:57:08 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2324
--------------------------------------------------------------------------------

Bir sevda vardır senede bir hatırladığımız; bir sevda da vardır ki hiç unutamadığımız.
İnsan manevi alemlere her kanatlanışında, günde defalarca kapısını çaldığı, bıkmadan usanmadan uğrunda koştuğu Sevgili…
O'na yaklaştıkça, deniz suyu içmiş bir çöl yolcusunun suya duyduğu iştiyak gibi, bitmeyen yolculuğun çıldırtıcı vuslat arzusu gibi …

Her an O'nu yaşamak ve O'nu anlatmakla geçen bir hayat ve bu Sevgili'ye olan vuslat arzusu tüm mecazi aşkları siliverir bir anda.

Mevlana'nın dediği gibi ‘Hak aşıkları muhabbet deryalarında yüzen balıklara benzer, işte onlar vuslata doymazlar, mecazi olana kanmazlar.'

Ballar balını buldum neyleyeyim gayrını işte onun yeri bambaşka. Kalbin, ruhun, vicdanın mevcudiyeti o Sevgili'ye bağlı.
O'nun sevgisinden mahrum olmak mecazi aşklara kanmaktır.

Aşk-ı hakiki ise doyulmayan ve ulaşılamayan bir varlıktır.
Kainat bile O'na olan muhabbet ile ayakta durabilmekte, bu ne gönül ki doymuyor O'na; istiyor her an vuslatı.

O'na atılan bir adım, O'na yakın olan her bir mekan bir öncesinin binlerce kat fevkindedir.
Koşuyoruz O'nun peşinden, arzumuzdur O'nun cemalini müşahede etmek.
Demiyor mu Sevgili'nin sevgilisi “bir saatlik Cennet hayatı bin yıllık dünya hayatına bedel, bir anlık O'nun cemalini temaşa etmek bin yıllık cennet hayatına bedel”
Bu ne büyük bir lezzettir ki, sevgililer sevdalarını terketmişler O'nun için; evlatlarını dünya malını, makamını terketmişler.
Mecnunlar bile O'nu bulunca Leyla'larını unutmuşlar.

Hakiki aşk odur ki sevgilisi uğruna binlerce sevdiğini terkeder.
Bunun misali ruhta vardır, eğer ki hakiki muhabbet dünya mansıpları olsaydı bırakır mıydı bu bedeni? Ama bırakıyor, neden?
Bir sevgiliyi terketmeden diğerini sevemiyor da ondan.

Bir de Hakiki Sevgili'ye ulaşmak için Sevgili'nin sevdiğini seveceksin, biz O'nun sevgilisini sevmedikçe O'na olan muhabbetimiz hep yarım olacaktır.
O sevda da gurbete uçup gitti, işte bir başka sevgili gidince gurbete sevenler ağlarlarmış, işte o muhabbet gözyaşları da sevgiliye kalbden onu bağlarmış, her şeyde ifrat olsa da sevgilinin muhabbetinde olmazmış; işte ona olan muhabbetin ifratı, zamanı, mekanı ortadan kaldırırmış.

Hasrettir şimdilerde o gönüller sevgililer sevgilisine, adeta yağmur yüklü bulut olurlar; en ufak bir his kıvılcımı ile yağmaya başlarlar, bu billur billur olmuş yağmur taneleri vuslat arzusunun ateşini dindiren ızdırap damlalarıdır.
Vuslat arzusu alevleri körükleyen bir kor gibi kalır, ne söner ne diner…
O öyle bir hicrandır ki, onu ne Mecnun'lar hayatları ile ne de aşıklar besteleri ile anlatabilirler.
Onu ancak ızdıraplı bir gönül, özünden duyguların tercümanı olup billur billur akan gözyaşları anlatır.

Vuslatın şafağını bekleyenler kalblerinde esen hicran meltemleri ile hep o sayılı günlerin bitmesini beklerler ve ona güllerden besteler yaparlar.
Artık ona olan özlem o kadar yoğunlaşır ki, vuslatın hicran dolu yağmurları yetmez o ateşi söndürmeye.. kutlu doğumlarda emanetinin bir tanesini yüzüne, gözüne sürse de koklasa da doyamaz hiçbir zaman.

Sevdada hasbi olunca insan, asıl Sevgili sevdiğine kavuşturuverir insanı.
Nasıl bülbülün güle olan hasreti bahara kadardır, insanın da sevgililer sevgilisine olan vuslatın hicran dolu çığlıkları da insanlığın baharına kadardır.
Gülü seven dikenini bilendir. Engel mi olurmuş hiç sevgiliye kavuşmada ızdıraplı yollar?
Olsaydı eğer aşık olur muydu bülbül güle, konar mıydı narin vücudu ile dikene?

Bir de asıl sevgiliyi bulamayanlar Leyla'yı Mevla zannedip peşinde koşanlar vardır.
Aslında ruh onlarda hep hakiki aşkını arar durur; bulamadıkça aşk-ı hakikiyi, bir dalga misali sürükler durur insanın kalbini tâ ufuklar ötesine yoruluncaya kadar.
İşte orada, kalb de mecazi aşkların yorgunluğunu gidermek ve yaralarını tedavi etmek için, belki de aşk-ı hakikiyi tadar.
Aşk-ı bakiyi tatmayan aşk-ı fanide aradığını bulamaz; fani mahbuplar uhrevi aleme açılan kalbin vuslatın hicran yaralarına hiçbir zaman tiryak olamaz.

İşte ebedi aşk için yaratılan kalb fani aşk ile doyamaz.
Bunun için her zaman Mecnun Leyla'sının arkasında koşarken her zaman Mevla'sını bulmuş, Kerem de Aslı'sını ararken asıl Sevgili'sini bulmuştur.
Ballar balını buldum kovanım yağma olsun..]]>
--------------------------------------------------------------------------------

Bir sevda vardır senede bir hatırladığımız; bir sevda da vardır ki hiç unutamadığımız.
İnsan manevi alemlere her kanatlanışında, günde defalarca kapısını çaldığı, bıkmadan usanmadan uğrunda koştuğu Sevgili…
O'na yaklaştıkça, deniz suyu içmiş bir çöl yolcusunun suya duyduğu iştiyak gibi, bitmeyen yolculuğun çıldırtıcı vuslat arzusu gibi …

Her an O'nu yaşamak ve O'nu anlatmakla geçen bir hayat ve bu Sevgili'ye olan vuslat arzusu tüm mecazi aşkları siliverir bir anda.

Mevlana'nın dediği gibi ‘Hak aşıkları muhabbet deryalarında yüzen balıklara benzer, işte onlar vuslata doymazlar, mecazi olana kanmazlar.'

Ballar balını buldum neyleyeyim gayrını işte onun yeri bambaşka. Kalbin, ruhun, vicdanın mevcudiyeti o Sevgili'ye bağlı.
O'nun sevgisinden mahrum olmak mecazi aşklara kanmaktır.

Aşk-ı hakiki ise doyulmayan ve ulaşılamayan bir varlıktır.
Kainat bile O'na olan muhabbet ile ayakta durabilmekte, bu ne gönül ki doymuyor O'na; istiyor her an vuslatı.

O'na atılan bir adım, O'na yakın olan her bir mekan bir öncesinin binlerce kat fevkindedir.
Koşuyoruz O'nun peşinden, arzumuzdur O'nun cemalini müşahede etmek.
Demiyor mu Sevgili'nin sevgilisi “bir saatlik Cennet hayatı bin yıllık dünya hayatına bedel, bir anlık O'nun cemalini temaşa etmek bin yıllık cennet hayatına bedel”
Bu ne büyük bir lezzettir ki, sevgililer sevdalarını terketmişler O'nun için; evlatlarını dünya malını, makamını terketmişler.
Mecnunlar bile O'nu bulunca Leyla'larını unutmuşlar.

Hakiki aşk odur ki sevgilisi uğruna binlerce sevdiğini terkeder.
Bunun misali ruhta vardır, eğer ki hakiki muhabbet dünya mansıpları olsaydı bırakır mıydı bu bedeni? Ama bırakıyor, neden?
Bir sevgiliyi terketmeden diğerini sevemiyor da ondan.

Bir de Hakiki Sevgili'ye ulaşmak için Sevgili'nin sevdiğini seveceksin, biz O'nun sevgilisini sevmedikçe O'na olan muhabbetimiz hep yarım olacaktır.
O sevda da gurbete uçup gitti, işte bir başka sevgili gidince gurbete sevenler ağlarlarmış, işte o muhabbet gözyaşları da sevgiliye kalbden onu bağlarmış, her şeyde ifrat olsa da sevgilinin muhabbetinde olmazmış; işte ona olan muhabbetin ifratı, zamanı, mekanı ortadan kaldırırmış.

Hasrettir şimdilerde o gönüller sevgililer sevgilisine, adeta yağmur yüklü bulut olurlar; en ufak bir his kıvılcımı ile yağmaya başlarlar, bu billur billur olmuş yağmur taneleri vuslat arzusunun ateşini dindiren ızdırap damlalarıdır.
Vuslat arzusu alevleri körükleyen bir kor gibi kalır, ne söner ne diner…
O öyle bir hicrandır ki, onu ne Mecnun'lar hayatları ile ne de aşıklar besteleri ile anlatabilirler.
Onu ancak ızdıraplı bir gönül, özünden duyguların tercümanı olup billur billur akan gözyaşları anlatır.

Vuslatın şafağını bekleyenler kalblerinde esen hicran meltemleri ile hep o sayılı günlerin bitmesini beklerler ve ona güllerden besteler yaparlar.
Artık ona olan özlem o kadar yoğunlaşır ki, vuslatın hicran dolu yağmurları yetmez o ateşi söndürmeye.. kutlu doğumlarda emanetinin bir tanesini yüzüne, gözüne sürse de koklasa da doyamaz hiçbir zaman.

Sevdada hasbi olunca insan, asıl Sevgili sevdiğine kavuşturuverir insanı.
Nasıl bülbülün güle olan hasreti bahara kadardır, insanın da sevgililer sevgilisine olan vuslatın hicran dolu çığlıkları da insanlığın baharına kadardır.
Gülü seven dikenini bilendir. Engel mi olurmuş hiç sevgiliye kavuşmada ızdıraplı yollar?
Olsaydı eğer aşık olur muydu bülbül güle, konar mıydı narin vücudu ile dikene?

Bir de asıl sevgiliyi bulamayanlar Leyla'yı Mevla zannedip peşinde koşanlar vardır.
Aslında ruh onlarda hep hakiki aşkını arar durur; bulamadıkça aşk-ı hakikiyi, bir dalga misali sürükler durur insanın kalbini tâ ufuklar ötesine yoruluncaya kadar.
İşte orada, kalb de mecazi aşkların yorgunluğunu gidermek ve yaralarını tedavi etmek için, belki de aşk-ı hakikiyi tadar.
Aşk-ı bakiyi tatmayan aşk-ı fanide aradığını bulamaz; fani mahbuplar uhrevi aleme açılan kalbin vuslatın hicran yaralarına hiçbir zaman tiryak olamaz.

İşte ebedi aşk için yaratılan kalb fani aşk ile doyamaz.
Bunun için her zaman Mecnun Leyla'sının arkasında koşarken her zaman Mevla'sını bulmuş, Kerem de Aslı'sını ararken asıl Sevgili'sini bulmuştur.
Ballar balını buldum kovanım yağma olsun..]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2323 Wed, 02 Jul 2008 03:15:59 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2323 varlıkla yokluk arasında biz her dem sevda dedik..."

Siz de ille de "sevda" diyorsanız buyrun gelin...]]> varlıkla yokluk arasında biz her dem sevda dedik..."

Siz de ille de "sevda" diyorsanız buyrun gelin...]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2322 Tue, 01 Jul 2008 21:25:22 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2322
Bir karasal habitatta rastladım sana
Mutasyona uğramış kromozomlara döndürdün beni
Sevgilim senden ayrı gezeli
Yapamıyorum ATP sentezi

Grus gruslarla
Haber yollasam sana
Senin yaptıklarını inan
Staphylococlar bile yapamaz bana

Adını kazıdığım pinus nigrada
Bırak alginik kuşakta kalsın
Sen yalnız hipotolamusumda değil
Sol ventriculusumdan pompalanan kanımda bile varsın

Bir gün seni unutursam eğer
İçim litik enzimlerle dolsun
Seni benden ayıran
Urasilini kaybetmiş RNA gibi olsun

Sen ve Ben
Bir ekosistemde yalnız ikimiz
Ne olusa olsun seveceğim seni
İster homo sapiens ister homo hobilis ol
alıntıdır]]>
Bir karasal habitatta rastladım sana
Mutasyona uğramış kromozomlara döndürdün beni
Sevgilim senden ayrı gezeli
Yapamıyorum ATP sentezi

Grus gruslarla
Haber yollasam sana
Senin yaptıklarını inan
Staphylococlar bile yapamaz bana

Adını kazıdığım pinus nigrada
Bırak alginik kuşakta kalsın
Sen yalnız hipotolamusumda değil
Sol ventriculusumdan pompalanan kanımda bile varsın

Bir gün seni unutursam eğer
İçim litik enzimlerle dolsun
Seni benden ayıran
Urasilini kaybetmiş RNA gibi olsun

Sen ve Ben
Bir ekosistemde yalnız ikimiz
Ne olusa olsun seveceğim seni
İster homo sapiens ister homo hobilis ol
alıntıdır]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2320 Sat, 28 Jun 2008 00:28:09 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2320
http://www.esrefziyafan.com/firefox.html]]>
http://www.esrefziyafan.com/firefox.html]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2319 Fri, 27 Jun 2008 21:17:00 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2319
Sonrasında devam,nasıl bulduğunuzu eklenmesi ve çıkarılması gerekenleri yazarsanız mutlu olurum..]]>
Sonrasında devam,nasıl bulduğunuzu eklenmesi ve çıkarılması gerekenleri yazarsanız mutlu olurum..]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2318 Fri, 27 Jun 2008 18:27:55 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2318
*Birgün İslâm âlimlerinden Ali Dekkak hazretlerine sordular:
-Namazda iken, sinek kovalayan kimse için ne dersiniz?
-Allahü teâlânın huzurundaki edep, Ayaz adındaki bir Türkün, Sultan Mahmud-i Gaznevi'nin yanındakinden az olmamalıdır. Şöyle anlatırlar:
''Ayaz isminde bir genç, bir gün Sultan Mahmud-i Gaznevi'nin resmi hizmetinde bulunurken, aniden ayakkabısının burnunu salladı. Sultan, Ayaz'ın bu haline şaştı. O zamana kadar kendisinden hiçbir zaman edepsizlik görmemişti. Sultan firasetle, Ayaz'ın bir özrü olduğunu anladı.Memurlarından birisine Ayaz'ı takip edip, durumu incelemesini emretti. Sultanın adamı, Ayaz'ı takip etti.Ayaz bir köşeye çekilip, ayakkabısını çıkardı.İçinden bir akrep düştü. Ayaz,ayakkabısıyla akrebi ezerek,'
- Bugün, bana Sultanın huzurunda edebimi bozdurdun. Bugüne kadar sultanın huzurunda bir edepsizliğim görülmemiştir'' diyordu. Memur, durumu Sultan'a arz etti. Ayaz geri dönünce Sultan:
-Ey Ayaz! Bugün niçin edepsizlik yaptın? Ayağını hareket ettirdin, durdun? dedi. Ayaz özür diler bir eda ile cevap verdi:
- 'Kabahat işlemek hizmetçilerin, kölelerin işindendir.Affetmek ise, sultanların şânındandır''.
-Akrep hikayeniz bize ulaştı, deyince:
-Madem ki, haberiniz oldu anlatayım: Sizin saltanat ni'metlerimize kavuşmuş biriyim .Akrep yedi defa ayağımı soktu, dayandım. Ayağımı oynatmadım. Sekizincisinde takadım kalmadı. Ayağımın ucunu yerden kaldırdım.
Ey kardeşim, iyi dikkat et! Bir sultanın yanında, kölenin, hizmetçinin gösterdiği edebe bak! Bir de makamların en yükseği olan Allahü teâlânın huzurunda ibâdet hâlinde olanların ne edepsizlikler ettiklerini, onlardan ne cüretkâr işler meydana geldiğine bir bak! O zaman, bu ibâdetlerimizden utanmamız gerektiğini hattâ ömür boyu hâyâ sebebi ile başımızı kaldırmamamız lâzım olduğunu anlarsın.]]>
*Birgün İslâm âlimlerinden Ali Dekkak hazretlerine sordular:
-Namazda iken, sinek kovalayan kimse için ne dersiniz?
-Allahü teâlânın huzurundaki edep, Ayaz adındaki bir Türkün, Sultan Mahmud-i Gaznevi'nin yanındakinden az olmamalıdır. Şöyle anlatırlar:
''Ayaz isminde bir genç, bir gün Sultan Mahmud-i Gaznevi'nin resmi hizmetinde bulunurken, aniden ayakkabısının burnunu salladı. Sultan, Ayaz'ın bu haline şaştı. O zamana kadar kendisinden hiçbir zaman edepsizlik görmemişti. Sultan firasetle, Ayaz'ın bir özrü olduğunu anladı.Memurlarından birisine Ayaz'ı takip edip, durumu incelemesini emretti. Sultanın adamı, Ayaz'ı takip etti.Ayaz bir köşeye çekilip, ayakkabısını çıkardı.İçinden bir akrep düştü. Ayaz,ayakkabısıyla akrebi ezerek,'
- Bugün, bana Sultanın huzurunda edebimi bozdurdun. Bugüne kadar sultanın huzurunda bir edepsizliğim görülmemiştir'' diyordu. Memur, durumu Sultan'a arz etti. Ayaz geri dönünce Sultan:
-Ey Ayaz! Bugün niçin edepsizlik yaptın? Ayağını hareket ettirdin, durdun? dedi. Ayaz özür diler bir eda ile cevap verdi:
- 'Kabahat işlemek hizmetçilerin, kölelerin işindendir.Affetmek ise, sultanların şânındandır''.
-Akrep hikayeniz bize ulaştı, deyince:
-Madem ki, haberiniz oldu anlatayım: Sizin saltanat ni'metlerimize kavuşmuş biriyim .Akrep yedi defa ayağımı soktu, dayandım. Ayağımı oynatmadım. Sekizincisinde takadım kalmadı. Ayağımın ucunu yerden kaldırdım.
Ey kardeşim, iyi dikkat et! Bir sultanın yanında, kölenin, hizmetçinin gösterdiği edebe bak! Bir de makamların en yükseği olan Allahü teâlânın huzurunda ibâdet hâlinde olanların ne edepsizlikler ettiklerini, onlardan ne cüretkâr işler meydana geldiğine bir bak! O zaman, bu ibâdetlerimizden utanmamız gerektiğini hattâ ömür boyu hâyâ sebebi ile başımızı kaldırmamamız lâzım olduğunu anlarsın.]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2317 Fri, 27 Jun 2008 16:17:42 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2317
dınlerken mumkunse başka bır işle meşgul olmayın soluksuz dinleyın ...

http://www.umutfm.com/izle.php?id=19467 ]]>
dınlerken mumkunse başka bır işle meşgul olmayın soluksuz dinleyın ...

http://www.umutfm.com/izle.php?id=19467 ]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2316 Thu, 26 Jun 2008 23:50:25 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2316 araz şiiri ve yalan..]]> araz şiiri ve yalan..]]> http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2315 Thu, 26 Jun 2008 23:17:57 +0300 http://www.esrefziyafan.com/showthread.php?tid=2315 Beyaz bir gecede esmer bir yıldızım şimdi. Kaşla göz arası bir ay ışığı kadar sıcak. Küçük kızın yüreği darağacında tutsak. Sanki dokunsam uçacak. Susma küçük kız! Daha eteğine kuşlar konacak. Kıskandırma geceyi.

13/06/2008


"Yağmuru dök gözyaşıma, bulutlar incinmesin…”





Gelemedim ey çocuk! Gelemedim, sesine yürek değdiremedim. Yine yağmuru dinledim ama hani olur ya belki yârdan bir haber salmıştır diye toprağıma.



Söz uçmaz, kalem geçmez bir şiirin ortasındayım şimdi. Tam susuşların sahnede olduğu, yüzümü kör avluda dilsiz bir inlemeye iten o siyahın. Vicdan vicdan diye haykıran gözlerinin ablukasında, kaldım. Kırıldım. Tuz buz oldu ellerim. Dokunamadım saçlarına küçük kız!...



Kelimeler ceplerimde yürüyorum. Kıyamet konulu bir gök altında, yürüyüşümü tetikliyor bir ses. Sese yürek kesiliyorum. Apansız bir çığlık oluyor gözlerim birden. Bir çocuğun duygularını masaya yatırıyorum yüreğimin mahkemesinde. Derken… Karanlık yine geceyi ve şehri büsbütün kucaklıyor. Küçük kız yine saçlarını geceye salmış, dudaklarına hüzün perdeli bir türkü tutturmuş, defterine kaderini işleme zahmetine katlanıyor. Yüreğinden esen bir hasret meltemi tek tek döküyor yapraklarını, beyaz sayfalar kılığına girmiş toprağına. Ta ki hoyrat bir füze toprakla yüz-göz olana dek. Havsalasına yürek ikizi geliyor birden. Dokuz ay damarlarında akan, sonra sol yanını bir tükenmişliğe kötürüm kılan ve ölümle yer değiştiren yürek ikizi. Bir damla vefa bırakıyor gözlerinden aşağı, düştüğü yerde bir gül peydah oluyor. Ve o gece gülün sûret-i ahvalinde asılı kalıyor. Ben bir dikene dokunuyorum, bir güle. Bir kana bulanıyorum, bir tütsüye. Bir çöle düşüyor yolum, bir zemheriye. Zıtlıklar ülkesinde gergef dokuyorum.



Geceden alacaklıyım diyor küçük kız…

Saçımın okşanmayan her teli için, gölgemi bulutlara salacak kadar hem de!...



Gözlerinin siyahı geceyi ve sokağı işgal ediyor. Bir bakışı yeryüzüne yıldızları râm eylemeye yetiyor. Ben bakmaya korkuyorum. Belki de utanıyorum. Taşladığım yıldızların üzerine düşmüş olması ihtimalinden. Karanlığa karışıyorum. Ama karanlığı bile karıştırıyorum. Küçük kızın yüzünde aylakça geziniyorum. Görüyorum. Şehir yüzüne vurmuş, belki de şehir yüzünden ibaret. Belki de yeryüzü bütün asaletini bu yüzden almış. O gülünce bahar geliyor, kuşlar gözlerine koşuyor. O gülünce sözcükler yüzünün iskelesine şiir taşıyor. Kıskanıyor kalem bile. Ufkuna ulaşamıyor hiçbir kelime. Küçük kız şehre bir gül ekiyor o gece. Siyahî bir fidan. Yalnızlık ninnileri söylüyor ona. Birde usanmadan kanıyor. Ki biliyor, ona rengini verecek tek şeyin kurak gönlünde beslediği yağmurlar olduğunu. Ve biliyor. Bu gülünde bir gün birinin gözlerinde mutlaka solacağını.



Güneşten alacaklıyım diyor küçük kız…

Ebem kuşağına düşüremediğim her bakışım için, yedi kez ölecek kadar hem de!...



Beyaz bir gecede esmer bir yıldızım şimdi. Kaşla göz arası bir ay ışığı kadar sıcak. Küçük kızın yüreği darağacında tutsak. Sanki dokunsam uçacak. Susma küçük kız! Daha eteğine kuşlar konacak. Kıskandırma geceyi. Daha denizler yüzünde dem bulacak. Ben satın aldım bak, doğduğun gün seni öldüren heceyi. Kıskandırma taş kalbime düşeni. Düşüreni görünce izbeler ardı olduğum gölgeni. Beni beyaz sayfaların kara lekesi kılan, sözle köz arası bir ateş kadar tutsağım sana. Onca laf yığını arasından, nereye çıkar ki bu ağıtın sonu. Söylesene? Aynı bulutun yağmurunda mı ıslandık seninle. Ondan mı her rüzgârda ağlayışımız. Ondan mı gözümüze kaçan tozlar. Sen, kırmızı başlıklı şehrin kızıl yürekli kızı! Sabahı olmayan gecelerinin mürekkebine bulanınca kalbim, sana yazmanın zorluğu dile geliyor kalemde. Yapamıyorum. Kelimeye her hali giydiren el, sana baktıkça tereddüde yol veriyor. Çekiliyor mürekkep, denizlerin suyu gibi. Çünkü anlıyor çöl yağmuru olmak her bulutun harcı değil. İsmin mecnun halini giyiniveren kelime, iş çöle gelince Kays oluyor nedense.



Sen ki, kırmızı başlıklı şehrin kızıl yürekli kızı!

Bil ki bahara yenilmedim ben. Bakma gözlerimin sarısına. Yalnız yapraklara vermedin rengini giderken, sözlerde sapsarı kesildi sen elveda derken. Şimdi öyle uzak ki geldiğim yollar. Galiba yanlış kıyıya vurdum, denizim olur musun rıhtımsız. Ve galiba yanlış öyküdeyim, beni yeniden yaz küçük kız. Bu masalın ağırlığı benim yüzümden. Çünkü bütün noktalama işaretlerini üzerimde taşıyorum. En çok ta üç noktadan başlıyorum söze. Sana vereceğim ahitlerime üst üste iki nokta koyuyorum. Dualarıma virgüller sıralıyorum ki hiç sonu gelmesin. Haykırışların çelme takıyor bana. Düşüyorum. Bu şehirde her yer ünlem dolu. Bende şaşıyorum aklımı. Ve anlıyorum neden bakışların hep soru işareti nakışlı? Gözlerime kara sular indi artık. İyisi mi sen üç noktamı geri ver bana. Yolumu kaybettim ben bu masalda…



Sesin Rabbi’ne andolsun ki,

Artık en sessiz yanımdan ağlıyorum sana küçük kız, en çığlık yanımdan vurulmuşken!

(ayvakti dergisi...)

]]> Beyaz bir gecede esmer bir yıldızım şimdi. Kaşla göz arası bir ay ışığı kadar sıcak. Küçük kızın yüreği darağacında tutsak. Sanki dokunsam uçacak. Susma küçük kız! Daha eteğine kuşlar konacak. Kıskandırma geceyi.

13/06/2008


"Yağmuru dök gözyaşıma, bulutlar incinmesin…”





Gelemedim ey çocuk! Gelemedim, sesine yürek değdiremedim. Yine yağmuru dinledim ama hani olur ya belki yârdan bir haber salmıştır diye toprağıma.



Söz uçmaz, kalem geçmez bir şiirin ortasındayım şimdi. Tam susuşların sahnede olduğu, yüzümü kör avluda dilsiz bir inlemeye iten o siyahın. Vicdan vicdan diye haykıran gözlerinin ablukasında, kaldım. Kırıldım. Tuz buz oldu ellerim. Dokunamadım saçlarına küçük kız!...



Kelimeler ceplerimde yürüyorum. Kıyamet konulu bir gök altında, yürüyüşümü tetikliyor bir ses. Sese yürek kesiliyorum. Apansız bir çığlık oluyor gözlerim birden. Bir çocuğun duygularını masaya yatırıyorum yüreğimin mahkemesinde. Derken… Karanlık yine geceyi ve şehri büsbütün kucaklıyor. Küçük kız yine saçlarını geceye salmış, dudaklarına hüzün perdeli bir türkü tutturmuş, defterine kaderini işleme zahmetine katlanıyor. Yüreğinden esen bir hasret meltemi tek tek döküyor yapraklarını, beyaz sayfalar kılığına girmiş toprağına. Ta ki hoyrat bir füze toprakla yüz-göz olana dek. Havsalasına yürek ikizi geliyor birden. Dokuz ay damarlarında akan, sonra sol yanını bir tükenmişliğe kötürüm kılan ve ölümle yer değiştiren yürek ikizi. Bir damla vefa bırakıyor gözlerinden aşağı, düştüğü yerde bir gül peydah oluyor. Ve o gece gülün sûret-i ahvalinde asılı kalıyor. Ben bir dikene dokunuyorum, bir güle. Bir kana bulanıyorum, bir tütsüye. Bir çöle düşüyor yolum, bir zemheriye. Zıtlıklar ülkesinde gergef dokuyorum.



Geceden alacaklıyım diyor küçük kız…

Saçımın okşanmayan her teli için, gölgemi bulutlara salacak kadar hem de!...



Gözlerinin siyahı geceyi ve sokağı işgal ediyor. Bir bakışı yeryüzüne yıldızları râm eylemeye yetiyor. Ben bakmaya korkuyorum. Belki de utanıyorum. Taşladığım yıldızların üzerine düşmüş olması ihtimalinden. Karanlığa karışıyorum. Ama karanlığı bile karıştırıyorum. Küçük kızın yüzünde aylakça geziniyorum. Görüyorum. Şehir yüzüne vurmuş, belki de şehir yüzünden ibaret. Belki de yeryüzü bütün asaletini bu yüzden almış. O gülünce bahar geliyor, kuşlar gözlerine koşuyor. O gülünce sözcükler yüzünün iskelesine şiir taşıyor. Kıskanıyor kalem bile. Ufkuna ulaşamıyor hiçbir kelime. Küçük kız şehre bir gül ekiyor o gece. Siyahî bir fidan. Yalnızlık ninnileri söylüyor ona. Birde usanmadan kanıyor. Ki biliyor, ona rengini verecek tek şeyin kurak gönlünde beslediği yağmurlar olduğunu. Ve biliyor. Bu gülünde bir gün birinin gözlerinde mutlaka solacağını.



Güneşten alacaklıyım diyor küçük kız…

Ebem kuşağına düşüremediğim her bakışım için, yedi kez ölecek kadar hem de!...



Beyaz bir gecede esmer bir yıldızım şimdi. Kaşla göz arası bir ay ışığı kadar sıcak. Küçük kızın yüreği darağacında tutsak. Sanki dokunsam uçacak. Susma küçük kız! Daha eteğine kuşlar konacak. Kıskandırma geceyi. Daha denizler yüzünde dem bulacak. Ben satın aldım bak, doğduğun gün seni öldüren heceyi. Kıskandırma taş kalbime düşeni. Düşüreni görünce izbeler ardı olduğum gölgeni. Beni beyaz sayfaların kara lekesi kılan, sözle köz arası bir ateş kadar tutsağım sana. Onca laf yığını arasından, nereye çıkar ki bu ağıtın sonu. Söylesene? Aynı bulutun yağmurunda mı ıslandık seninle. Ondan mı her rüzgârda ağlayışımız. Ondan mı gözümüze kaçan tozlar. Sen, kırmızı başlıklı şehrin kızıl yürekli kızı! Sabahı olmayan gecelerinin mürekkebine bulanınca kalbim, sana yazmanın zorluğu dile geliyor kalemde. Yapamıyorum. Kelimeye her hali giydiren el, sana baktıkça tereddüde yol veriyor. Çekiliyor mürekkep, denizlerin suyu gibi. Çünkü anlıyor çöl yağmuru olmak her bulutun harcı değil. İsmin mecnun halini giyiniveren kelime, iş çöle gelince Kays oluyor nedense.



Sen ki, kırmızı başlıklı şehrin kızıl yürekli kızı!

Bil ki bahara yenilmedim ben. Bakma gözlerimin sarısına. Yalnız yapraklara vermedin rengini giderken, sözlerde sapsarı kesildi sen elveda derken. Şimdi öyle uzak ki geldiğim yollar. Galiba yanlış kıyıya vurdum, denizim olur musun rıhtımsız. Ve galiba yanlış öyküdeyim, beni yeniden yaz küçük kız. Bu masalın ağırlığı benim yüzümden. Çünkü bütün noktalama işaretlerini üzerimde taşıyorum. En çok ta üç noktadan başlıyorum söze. Sana vereceğim ahitlerime üst üste iki nokta koyuyorum. Dualarıma virgüller sıralıyorum ki hiç sonu gelmesin. Haykırışların çelme takıyor bana. Düşüyorum. Bu şehirde her yer ünlem dolu. Bende şaşıyorum aklımı. Ve anlıyorum neden bakışların hep soru işareti nakışlı? Gözlerime kara sular indi artık. İyisi mi sen üç noktamı geri ver bana. Yolumu kaybettim ben bu masalda…



Sesin Rabbi’ne andolsun ki,

Artık en sessiz yanımdan ağlıyorum sana küçük kız, en çığlık yanımdan vurulmuşken!

(ayvakti dergisi...)

]]>